تبلیغات
مروری بر آثار بهرام بیضائی - دنبال این خط رو بگیر و بیا...بیا (امضای دوم)
شنبه 28 آذر 1388

دنبال این خط رو بگیر و بیا...بیا (امضای دوم)

   نوشته شده توسط: وحید سپهر راد    

در ادامه تحلیل رگبار پس از تحلیل بازیها و اشاره به  بعضی تمثیلات خاص در فیلم كه در پست قبلی بررسی شد
اینبار می خواهیم به موضوعی نگاه كنیم كه بعدها یعنی در فیلمهای بعدی بیضائی تبدیل به امضای دوم وی می شوند اگر آمیزه تئاتر/سینما را امضای اصلی بیضائی بدانیم امضای دوم وی در آثار سینمائیش دیالوگ هائیست كه از دهان بازیگرانش خارج می شود
خاصیت شكوهمند دیالوگهای بیضائی در اینجاست كه خود به تنهائی و در خارج از وجود بازیگر/كاراكتر فیلمش زنده است و جریان دارد
مسافران :
لعنت به جاده ها اگه معنیشون جدائیه
حال اگربازیگر با توان هنریش خود را همسو با این جریان زنده سیال كند كه شاهكار هائی مانند سگ كشی / وقتی همه خوابیم/ مسافران/ .......حتی غریبه و مه بوجود می آیند
اما در رگبار اگرچه از دیالوگ كم ندارد اما دیالوگها :خصوصا دیالوگهای عاطفه انگار چیزی كم دارند
الته هرگر فراموش نمی كنیم كه رگبار اولبن ساخته بلند بیضائی است اما به مرور ساقه نازك این امضای دوم به تنومندی سگ كشی /شاید وقتی دیگر و غیره می رسد


Player will show here